آرزوهای بزرگِ خانوم کوچولو...

دخترک ناز بابا.....

الهی قربون اون قد و بالات که از حالا اینقدر برای بزرگ شدن و دلبری کردن عجله داری، لباس بابایی رو چرا پوشیدی آخه قشنگم. فدای اون خنده های شیرینت، با طنازی هات حسابی زندگیمون رو دلچسب کردی. غم روزگار دیگه کمتر من و مامانی رو با خودش درگیر میکنه. زندگی می کنیم با رشدت، پا گرفتنت، زبون باز کردنت، راه رفتن و دویدنت، و هزاران هزار آرزوی دیگه برای تو، آنیسای زندگی......